Sinds jaar en dag organiseert de Kampcommissie een midweek weg met de jeugd tussen 6 en 16 jaar. Een team van enthousiaste leiders, bestaande uit mensen van verschillende leeftijden en uit diverse teams, steken elk jaar weer een hoop tijd en energie in de voorbereiding die uiteindelijk leidt tot 5 onvergetelijke dagen. Gelukkig hoort de leiding alleen maar leuke anekdotes en herinneringen wanneer de oudste jeugd na hun laatste kamp als 16 jarige verplicht afscheid nemen na vaak 10 jaar op kamp te zijn meegegaan.

Uitgangspunt van het jeugdkamp is om met zo’n groot en gemêleerd mogelijke groep een midweek met elkaar door te brengen. De achterliggende gedachte hierbij is om de onderlinge band als teamgenoten maar ook clubgenoten  onderling te versterken. Dit wordt bereikt door tijdens de week een veel spellen te spelen in verschillende groepssamenstellingen. Hierbij valt vaak op dat de oudste jeugd onbewust taken uit handen van de kampleiding neemt en de kleinsten letterlijk en figuurlijk aan de hand neemt. Aan het einde van de week is het enorm gegroeide gevoel van saamhorigheid tussen leiding en deelnemers maar vooral tussen de deelnemers onderling de grootste beloning.

Om een dergelijke week in goede banen te leiden begint de Kampcommissie in september met de eerste voorbereidingen. Met de financiële steun van een aantal sponsors en de eigen Kampbijdrage is ongeveer 50% van het budget ingevuld. Voor de andere helft worden elk jaar weer originele acties alsmede een aantal klassiekers (oliebollen, loterijen, bieravond) doorgesproken en uitgewerkt. Ook worden het thema en de ruwe versie van alle spellen in het najaar al uitgewerkt. Het kamphuis en de bus voor 2009 was zelfs al voor het kamp van 2008 vastgelegd!

Na de eerste inschrijvingen wordt per team bekeken wie zich nog niet heeft ingeschreven. De Kampcommissie heeft het liefst de deelnemerslijst al vroeg compleet. Uitzonderlijk maar wel leuk was dat bij het laatste kamp het zelfs nog mogelijk was om bij de ingang van de bus nog iemand mee te nemen die op dat moment pas besloot definitief mee te gaan.

De week zelf is letterlijk van uur tot uur geregisseerd. Van boodschappen tot spellen, van corvee tot slapen gaan, alle leiders hebben een taak en zetten zich in om alles in goede banen te leiden. Deze taak wordt door iedereen zeer serieus genomen. De kleinste deelnemers worden in de gaten gehouden zodat  zij niet door slaapgebrek ten onder gaan, en verdewr wordt er scherp op gelet dat er bij de kinderen onderling geen spanningen zijn. 
Ook wordt er op toegezien dat iedereen schoon en fris de week door gaat. De meeste aandacht gaat hierbij naar de jongste deelnemers, van de oudste deelnemers  wordt verwacht dat zij zelf wel snappen dat de tanden gepoetst moeten worden en af en toe een douchecel van binnen bekeken wordt.

De Kampcommissie kijkt elk elk jaar terug op een fantastische week. Om aan een dergelijk groepsproces te mogen deelnemen, om de grappenmakers serieus bezig te zien, om stoere pubers goed jongere deelnemers te zien helpen, om de stille kinderen te zien opbloeien, en om vriendschappen te zien ontstaan die heel goed een leven kunnen duren... dat is voor de kampleiders de echte beloning.

En dat dit geen utopie is bewijzen de oudere generaties onder ons die desgevraagd allemaal sterke verhalen kunnen vertellen over hun kampen toen zij nog als deelnemers meegingen.