Twee wedstrijden met verschillende inzet. Na de winst op Phoenix kan het eerste vrijuit aan de slag, maar het tweede heeft nog wel degelijk iets om voor te spelen: het kampioenschap dus. Een punt tegen het tweede van KIOS volstaat en daarmee voorkomt het team van coach Wim (Groen) meteen dat het op de slotdag over een week in Den Haag nog met de enig overgebleven concurrent HKV/Ons Eibernest moet gaan stoeien om de eerste plaats. Dat puntje pakken dan maar. De wedstrijd wordt gespeel in sportcentrum “1574” en begint om 15.45 uur.
Daarna het eerste ook tegen KIOS, waarbij geen belangen dan alleen het prestige op het spel staat. De ploeg uit Nieuw-Vennep verloor 3 van de 4 laatste wedstrijden en eindigt de indoor competitie gewoon in de middenmoot. Men kan maandag a.s. de punten ophalen in Amsterdam na het uitspelen van het restant van de gestaakte wedstrijd tegen Sporting West (14-23).
Voor ons rest de 6e plek in de eindstand, maar de equipe van Niek zal ongetwijfeld revanche willen nemen voor de 21-18 nederlaag in december. Afgelopen week tegen Phoenix kwamen alle spelers tot scoren met Pam als uitschieter. Haar karakteristieke schot is bijna niet te verdedigen.
De schotbeweging waarmee elk beginnend korfballertje mee opgezadeld wordt, kent ze wel. “Haha ja ik ken het zogenaamde zesje draaien zeker! Maar dat is niet iets wat ik ooit heb gedaan. Ik heb niet altijd met de techniek geschoten zoals ik nu doe (als je het überhaupt een techniek kan noemen). Vroeger werd ik minder goed verdedigd en had ik genoeg tijd en ruimte om te schieten. De laatste jaren krijg ik meer druk, waardoor ik sneller de bal moet wegkrijgen. Ik gok dat ik daardoor mijzelf het ‘nekschot’ heb aangeleerd en dat bevalt wel prima.” Inmiddels heeft Pam er 42 inliggen, zoals dat zo mooi heet
Tegenstanders weten dat ook inmiddels natuurlijk maar vinden niet altijd de juiste tegenzet.. “Ik ben daar niet zo mee bezig. We hebben meerdere gevaarlijke krachten in het team waardoor ik niet per se de beste verdedigers tegen mij krijg naar mijn idee. Bovendien, ik (en teamgenoten) worden pas gevaarlijk als we met elkaar een goed lopend spel spelen. Dus wanneer we met elkaar veel doelpunten maken, voelt dat echt als een teamprestatie. In je eentje lukt het namelijk niet om veel te scoren, daar is de kracht van de aangever, rebound en medeaanvaller(s) voor nodig. Dat bewijst maar weer dat korfbal echt een teamsport is.”
“En hoe fijn is het dan dat team ook nog een vriendenteam is” besluit ze met een welgemeende lach op haar gezicht.
We gaan het zien zaterdag om 17.05 uur met Jan Korteland als arbiter.
Wim van Vliet
