Het tweede leed een zeldzame en ook de enige nederlaag van de najaarscompetitie, maar ging na afloop wel op de foto op het grote sportcomplex in Vleuten want de 12-10 nederlaag was op grond van het onderlinge resultaat tegen Fiducia 2 voldoende voor de titel en promotie naar de reserve overgangsklasse! De 15-9 thuiszege vormde daarvoor dus de basis.
Net als de lange bus kwam het team van trainer/coach Wim maar langzaam op gang. De bus kon nauwelijks ”zijn kont“ keren op de Cronesteinkade, zocht in Vleuten de smalste wegen op, maar kwam nog net op tijd aan op het sportpark. En veel warming-up is aan het tweede toch niet echt besteed.
De jeugdige tegenstander oogde gretig, wat ontaardde in veel vinnige duels en een matige pot vechtkorfbal en een warrig fluitende scheids, die vaak reageerde op appelleren van beide kanten. Geen leuke wedstrijd om naar te kijken. De thuisclub had de opdracht om met meer dan 6 goals verschil te winnen, stond wel steeds aan de leiding, maar groter dan een marge van 2 werd het nooit. Alleen bij 3-4 en 4-5 (knappe pass van Lindy op Henk) stonden we op een positieve score. “Die nummer 10 is een goeie”, zei iemand van de thuisclub en dat was onze Jordy met maar liefst 6 goals. In de thuiswedstrijd ook al goed voor 5 treffers.
Kampioen dus en meer dan terecht en een nieuwe stap hogerop.
Overige goals van Henk (2), Robin en Lindy.
Ook bij de wedstrijd tussen de eerste teams veel pittige duels wat scheidsrechter Wim Spenkelink (helemaal uit Wierden bij Almelo) al voorvoelde bij het zien van de wedstrijd van de reserves. Hij had zijn handen vol maar kwam nooit in de problemen. Die waren er wel voor de gastheren want alleen winst kon hen nog vrijwaren van de tweede opeenvolgende degradatie binnen een halfjaar.
Dat zag er alleen naar uit halverwege de eerste helft bij 5-3 maar dat bleek achteraf de enige keer dat we tegen een achterstand moesten aankijken. Zonder tot groots spel te komen, maar wel met een knappe goal van Sander na een perfecte pass van Tony, werd die nadelige marge binnen een viertal minuten omgezet een voorsprong, die via de gelijke ruststand (6-6) in de tweede 30 minuten nauwelijks meer in gevaar kwam.
Floor schoot met twee goals ons de goede kant op en bij 9-13 met nog zo’n kleine 10 minuten te spelen leek de zege binnen. Leek, want aanvallend viel het stil. “We gingen ineens andere dingen doen en maakten de verkeerde keuzes”, zei Janwillem, die weer terugkeert naar het tweede. Met een goal in de slotseconde sleepte Fiducia er zelfs nog een gelijkspel uit, maar voorkwam het daarmee niet de afdaling naar de eerste klasse.
Met 7 uit 6 eindigen we opnieuw op de tweede plaats in de eindrangschikking en daar was coach Alfred best content mee. “Alfred bedankt”, klonk het in de bus terug tussen Hollandse meezingers door.
Doelpunten: Janwillem (4), Mandy (3), Sander (2), Floor (2), Pam en Tony
Het derde was kansloos tegen het geroutineerde Tempo 4, dat ook de titel pakte. Het werd 18-5 met van onze kant slechts 1 treffer na rust. Dat verklaart veel.
