Zaterdagmiddag 17.10 uur. Whatsapp bericht(je) van Floor. “Veel foto’s maar moet jezelf maar even kiezen”, luidt de tekst bij de ….78 foto’s die ze mij stuurt. Ze had beloofd wat plaatjes te “schieten”. Maar een uitslag van de wedstrijd?? “Oh, ja 16-26 gewonnen”, volgde op mijn vraag. Raakschieten was dus wel het woord die middag.
De winst tegen het nog puntloze Sporting West was op zich niet zo verrassend, wel de flinke ruimte tussen de voor- en tegengoals. Het eerste zette dus de ingezette lijn van vorige week tegen Haarlem voort met vanaf het begin veel strijd daarmee elke vorm van mogelijke onderschatting uitbannend. De meesten waren eerder op de dag in “1574” aanwezig om ons G-team aan te moedigen, misschien wel een relaxte voorbereiding op hun eigen wedstrijd later op de dag in Amsterdam.
Aanvankelijk kon de thuisclub met een rijk Amsterdams verleden (Westerkwartier, Landlust, Hespa en TCNH) de achterstand tot 2 à 3 punten beperken, maar had het na een kwartier geen antwoord meer op de serie goals van ons en was de strijd al halverwege wel beslist. “
De 9-15 tussenscore zorgde ook voor ontspanning op de bank. “Hoefde niet te wisselen, iedereen was goed”, zei Niek tevreden. “We zaten rustig langs de kant en dat gebeurt in de zaal niet zo vaak”, besloot hij glimlachend zijn analyse van het na rust eenzijdige duel, waarbij het verschil opliep tot de imposante 10 goals.
Doelpunten: Mees (6), Mandy (6), Tony (4), Pam (3), Joep (3), Sander (3) en Annika.
Tegenvaller was de eerste nederlaag van het tweede tegen KVA 4, dat haar eerste zege behaalde. Het werd 23-20 in Amstelveen en daarmee is het tweede van de koppositie verdrongen door Die Haghe.
Het derde verloor zondag in Delft met 15-12 van Fortuna 5 en wacht nog steeds op het de eerste punten. Meedoen is belangrijker dan winnen, zullen we maar zeggen.
Wim van Vliet
